gelse ya artık ;

..yine rüyamdaydı , misler gibi , boncuk boncuk , minicik ...


'ne güzel bişey

32'ye doğru ;

tamamen hal bu ...

31. hafta

Annemin elinden en sevdiğim yemektir kıymalı patates benim , sanki daha bi emekli daha bi özen isteyen detaylı bişeydir de annem yapınca benim için ne de çok yoruldu diyerek iki gün rahat yediğimiz bişeydir.Dün ilk kez yaptım evimizde dile getirmesem de burnumun direği sızladı bunu farkeden oğluş anneyi yine yalnız bırakmadı öyle çok ki artık kıpırtıları, dönmeleri , elleri ayakları nerede ayırdebiliyorum ve bu öyle bir mutluluk ki gerçekten tarifsiz.Sevgiliyle film gecelerimiz devam ediyor , oğluş  hareketleriyle ara ara dikkatimizi bölse de güzel günler geçiriyoruz vesselam .

'sevgili yorgun argın onca km geldim demeden beşiği kurdu , iki gündür odanın önünden geçerken durup durup bakıyoruz yüzlerimizde kocaman bir tebessüm , mutfak masamızda ayrı gülücük sebepleri ve yoğun fırtına sebebi ile sıksık kesilen elektrikler ..

Günlerden Pazar ;

Fotograflarımdaki tonların değişikliği kadar hayatımızdaki herşey..

..sevgili gece yola çıktı
..bir saat ütüyle çamaşır kuruttum
..evde taze demlenmiş kahve kokusu biraz da onsuzluk kaldı ve uyuduk
..oğluş sakince bekliyor

ve vakit geçiyor..



ilmek ilmek mutlulukla ,




hayata yeni yeni gelmeye çalışanlara hayranlıkla bakmakla ,

yalnız kahvaltıların suskunluğuyla ,

boş duran çerçevenin içine gelmesi beklenen fotonun hayaliyle ,

dün bu vakitler yanyana gülüyorduk tatlara diyerek güneş gider ve yeni gelenle sevgili gelir , işte hayat böyle bişey hep beklemek hep istemek bu kadar hepsi bu kadar...

Anne gerçekten donanmalı çok okumalı çok dinlemeli daha bebek doğmadan pek çok şeyi içine sindirmeli bugün annemle konumuz buydu , üstüne de bu videoya denk geldim..

30. hafta sanırsam

7-24 dinliyor  uzun uzun gülüyor sonra hıçkıra hıçkıra ağlıyorum bugünlerde , neredeyse herşeyimiz tamam gibi bebek karyolasını-puseti ve benim giyeceklerimi saymazsak tabi hoş onları düşündükçe yine ağlamak istiyorum , belim acayip ağrılar içinde kalıyor ayakta durduğumun 2. saniyesi itibari ile ve herşeyi tek başıma halletmem gerekiyor . Sanırım benim lohusa bunalımım doğum öncesi başlayıp bitecek olanlardan , doğum sonrası bu kadar yalnız olmayacağım ne de olsa...

Neyse herşey böyle gri değil tabi ki ; sevgilim dün gelen alt değiştirme ünitesini kurdu görenler bir fabrikayı inşaa ediyor sanabilirlerdi :) hafta içi hergün kargoların biri geldi dğeri gitti (bu ayrı bir sorunsal ama yine neyse)  elime geçeni çekmecelere doldurdum haftaya yıkayıp ütüleme işlerini yapsam iyi olacak yoksa her geçen gün artan sıcaklar ve ağrıyan bir bel mevzu bahis ...

30 haftalık olduk diye düşünüyorum doktorumuz bir hafta geri de olabilir diyor mide yanmalarımız tam gaz devam ve kokular pek hoş değil ama genel olarak musmutluyum tabi ki dakikam dakikama uymuyorsa da bunun olağan olduğunun bilincindeyim . Gece yattıktan sonra kalkıp kalkıp kurduğumuz mobilyaya baktım gülüştük bi de oğluş gelse halimiz nice olur bilemiyorum ♥ tüm anneler ve anne adaylarına en büyük mutluluklar ve de huzurlar duasındayım şimdilerde bi de tek nefeste kucağa alma niyeti ile ...



diğer anne ve anne adaylarının da tecrübelerinden yararlanmak üzere ;

bu ıslanınca kullanılan mendilleri diğer alışverişleri yaparken keşfettim 3'lü olan deneme paketlerinden bir tane aldım bakalım memnun kalırsak devam edileceklerden olacak , bebek bezi arayışlarımızı fuzzibunzla sonlandırdık onu da ilk etapta 5'li aldım bir de kushies almayı düşünüyorum bu arada kushies'in linersini sadece bunu bulabildiğim için tek paket aldım o da denenecekler listesinde, fotografa girmemiş ama birde ateş ölçer emzik aldım hoş ateşli bir bebek ağzında emziği 3 dakika nasıl tutar bilemiyorum ama deniycez :/ , bu  lastikli çarşafın da hayat kurtarıcı olduğundan emin olarak aldım çünkü yatağı komple sarıyor  :)

English home'dan lastikli mavi puantiyeli çarşaflar aldık bir de yan korkuluk koruyucular hayırlısıyla karyolamız gelince onları da fotolarım inşallah , bebişle ilgili büyük bir eksiğimiz kalmadı sadece bu alt değiştirme ünitesine bir minder bulmam lazım ama netteki ölçüler uygun gelmedi pek bakalım ona da bir formül bulacağız . Esas sorun benim , gecelik mi pijama mı gerekli derken ortada kaldım resmen bu ay ki kontrolümüzde hastane görevlileriyle görüşmeyi düşünüyorum bakalım onlar gerekli olanları söylerler umudundayım.


işte böyle sesimi duyan arkadaşlar da bana ses verip yardım etsinler lütfen :)

Geçen yıl bu vakitlerde kırmızı ince bir cüzdan sahibiydik iki küçük imza attık ayaküstü , hiçbirşey öyle hep hayal edildiği gibi değildiyse de koca yapraklı yemyeşil ağacı görünce gözümde canlanan pozun sahibi olduk , şimdi o en sevdiğimiz sehpanın üstünde en gözbebeğimiz olan yerde her an yüzümüzü güldürüyor o fotograf...
Şimdi bir yuvamız , karnımda da olsa bir oğlumuz , kendimize ait eşyalarımız , sorunlarımız , sevinçlerimiz , koşuşturmacalarımız bir de benim bu şehirdeki nefeslerim var.Nefes almanın hiç bu kadar elzem olduğunu bilmeyen kişiliğim öğrenir oldu bunu da..
Aynı yerde birer fotomuz olsun her yıl diye geçirmiştim içimden ama saat geçti nasılsa ışık istediğim gibi olmaz bahanesi ile evden çıkmama kararı aldım (zorla çıkartılsam üstüne bir de teşekkür edebilirim o ayrı )
Neyse ne ; dün bi fotoyla taçlandırdım nikah yıldönümünü de anneler günü denen uydurma günü de hatta toptan mayıs ayını da , çok yansıttı sanırım herşeyi cuk diye oturdu gibi bişey işte.Oğluşun defterindeyim hep , duygularım sanki kalemin titremeleriyle daha anlamlı oluyormuş gibi geliyor belki de zaman azaldıkça çok daha kolay akabilen gözyaşlarımı durdurmaya kalem tutmak daha iyi geliyor.Acayip hayıflanıyorum ne çabuk geçti aylar işte bitiyor diyerekten sonra sağlıkla gelsin de diyorum diğer yandan çok ama çok da korkuyorum herbişeyden...

'pek bi suspusken